Weer Bibelotjes!

Bibi en haar U-nest van 9

Bibi heeft op de eerste dag/nacht van de lente negen geweldige pups het leven geschonken. De kleintjes van toen zijn nu al flinke pups van bijna 7 weken. Samen met Bibi verkennen ze huis en tuin. De roedel mag inmiddels, mits gedoseerd, ook van Bibi's pups genieten. 

Bibi en haar 3 dagen oude U-nest

De eerste maand hield Bieb, zoals we van haar gewend zijn, haar babies voor zichzelf. Mensen bezoek vindt ze heerlijk, daar geniet ze van en ze glimt van trots. Maar haar viervoetige familie en vrienden mogen de eerste weken niet niet komen kijken, niet aan de drempel snuffelen en eigenlijk ook niet door de gang lopen, al is de deur dicht. 

Moederliefde:je mega kluif delen met je kinderen...

Als er buiten geblaft wordt, vindt Dot dat ook niet in de haak. De wereld bestaat voor Bieb een paar weken lang enkel en alleen uit haar Dotjes van pups. De rest is bijzaak, totaal niet belangrijk...

Bieb is een beschermenden moeder met een grote B! Daarmee samenhangend is ze ook een moeder die eigenlijk niets nodig heeft als ze babies heeft. Ze geniet, zorgt, zoogt, speelt, kijkt leeft helemaal 100% met en voor haar pups. Niemand houdt haar nest zo schoon als Bibelotje.

In hetzelfde schuitje...

Inmiddels 'gedoogt' Bieb de meeste roedelgenoten wel in het bijzijn van haar kroost. Als eerste mochten haar dochters Bootsz en Sophie in de buurt komen, net als Bieb's zus Baguette. O wat was ze blij om haar gele zusje weer te zien! 

Lekker happen in mama's staart

Gekke bokkensprongen maakte ze om Baguette heen, ze wist gewoon niet waar ze met haar blijdschap heen moest! Haar kleindochter Tommie is ook geen probleem, en papa Pernod is ook welkom, mits hij zich gedraagt, dwz niet te enthousiast wordt temidden van zijn negen babies...

Het U-nest van Pernod en Bibi telt 6 teefjes en 3 reutjes. Ze zijn erg relaxed en loungen graag lekker op een hoop bij elkaar. Flink spelen doen ze ook, inmiddels met het gebruikelijke happen in staartjes en oren. Soms klinken er hevige gillen, dan weer liggen ze tegen elkaar opgerold te tukken. 

Ze mogen (natuurlijk!) nog altijd drinken bij Bibi, dat laat Bieb tot op het moment van afscheid toe, en ze eten als hongerige leeuwen. De kilo's vliegen er per week aan, en zo hoort het ook.

Toen ze vanuit het rennetje in de puppiekamer verhuisden naar de grotere meidenkamer, waren ze zo blij! Het leken wel koeien die na een lange winter op stal de wei in mochten. huppelend en springend, pirouettes draaiend in de lucht verkenden ze hun nieuwe habitat.

Klein en heel dapper!

Buiten, los in de tuin, gaat het net zo, alleen iets behoedzamer: de eerste keer uit hun rennetje, los het terras op, de tuin in, gingen ze stapje voor stapje, maar het voorzichtige was er snel af en onbevangen hupten ze door de lavendel. Onder toeziend oog van Bibi, dat spreekt vanzelf!

Out of the Box!

Ooow... engggg. En toch ook heel interessant...

'Out of the box' denken en doen; je kunt er niet jong genoeg mee beginnen! Gisteren was een grote dag want Bootsz' pups hadden hun eerste 'out of the box' ervaring. Groot en sterk genoeg voor meer bewegingsruimte, nieuwe indrukken en minder warmte. (De werpkist heeft vloerverwarming, omdat heel jonge puppen hun eigen lichaamstemperatuur niet op peil kunnen houden). Die fase is voorbij, er gaat letterlijk een nieuwe wereld voor de pups open.

Bootsz wacht haar pups op

Voor mammie betekent dit ook een hele nieuwe dimensie. Bootsz ziet het gebeuren, de volksverhuizing, en wordt er niet zenuwachtig van, zoals sommige moeders. Haar kuikens zijn aanvankelijk een beetje pieperig en onwennig in hun nieuwe rennetje. Bootsz begeleidt haar babies, poetst ze, likt ze liefkozend. En dan is de nieuwe habitat als snel vertrouwd voor iedereen.

Stapje voor stapje voorwaarts 

...en lekker dicht bij mammie

Gezonde nieuwsgierigheid wint het al snel van de 'angst'. Het zijn dapper puppen en een lekker slokje melk helpt natuurlijk ook altijd. Met hun bolle volle buikjes loungen de 8 van Bootsz en Pernod tevreden in hun nieuwe dagverblijf.

 

Eerste picknick buiten de werpkist

Zwart en wit lekker lui

Sterker nog, sommigen van de kleintjes worden overmoedig en willen meteen nog meer terrein verkennen. Waarom is dat traphekje nou dicht?!

Verkennen

Het verkennen van hun nieuwe plek, betekent andere vloer onder hun voetjes, meer ruimte, meer speelgoed. Allemaal nieuwe ervaringen. Ze zijn eraan toe, want het spelen en stoeien is sinds een paar dagen begonnen. Er klinken blafjes en grammetjes, er wordt in elkaars' poot of bek gehapt. Van baby naar peuter gaat in de ontwikkeling van een pup razend snel.

Met z'n allen op een kluitje...

En Bootsz heeft nu ook niet meer genoeg melk om haar hele nest nog langer puur op moedermelk te voeden. Dat is het moment dat de flesjes uit de kast komen en dat er geitenmelk aan het menu wordt toegevoegd. En dat vind ik nooit erg! 

Hoera, puppy's flessen, dat is zo gezellig! Het is een feest om naast Bootsz te zitten, de kleintjes rondom. Zij geeft de borst en wij de fles. Teamwork, samenwerking. Er klinken tevreden geluidjes, gesmak. Drie weken zijn ze en life is a blast!

Bootszie: oplettend, zorgzaam, vol vertrouwen

Het T-nest van Bootsz en Pernod

Moeder Bootsz

Anderhalve week geleden zijn ze geboren, de 8 van Bootsz en Pernod. Hun Wishstone T-nest komt met heel veel eerste keren; eerste keer dat Bootsz moeder wordt, eerste keer dat Pernod vader wordt, (onze nieuwe grote vriend en dekreu die we vorig jaar uit Frankrijk hebben gehaald) en de eerste keer dat we met een derde generatie fokken. Bibi, Bootsz' moeder is nu voor het eerst oma! Dat heb ik Bieb natuurlijk wel meteen ingefluisterd, vorige week. Onze gekke dolle bibelot oma!!!

De eerste pup

Het was een geweldige bevalling, zonder complicaties, zonder stress. De voorweeen duurde ruim 25 uur, dus Bootsz en ook wij, gingen de bevalling in met al heel wat vermoeidheid... In de vroege uurtjes van vrijdag morgen 10 februari, om half 3, werd Bootsz eerste dochter geboren.

Bootsz was meteen moeder. Zo vertederend, zo onder de indruk van alles, zo zacht en zo puur... Moeder, 'zomaar', in een moment.

Bootsz' vaste plekje: onder mijn stoel, alleen het past haast niet meer...

Iets na negenen werd haar achtste pup geboren, een zwart reutje. Ook voor het eerst sinds 2010, zijn er gele Wishstone-tjes geboren! Twee om precies te zijn, twee broertjes. We hoopten op weer eens gele pups, en met Bootsz die een gele vader heeft, en Pernod die een gele moeder heeft, was die kans er.

Laatste dagen van de dracht: scharrelen in de tuin

Bootsz (li) en Keet graven een nest

De dagen voorafgaand aan de bevalling bestaan altijd vooral uit wachten en heel goed op de hoogzwangere letten. Waar Bootsz ging, ging een van ons. Ze begon een paar dagen voor de bevalling wat te rommelen in de tuin; ze leek zelf niet echt te weten waar ze mee bezig was, keek me peinzend aan, al gravende in de bladeren en tussen de struiken. Haar lijf, instinct, vertelde haar dat het tijd was om een nest te gaan maken... Ze rommelde in hoekjes van de tuin, en kwam dan toch maar weer bij me, niet begrijpend wat ze nou moest... Bootsz' grote vriendin Keetje deed solidair, maar niet begrijpend, ook maar mee...

Zandsnoetje

Met de laatste loodjes, tonnetje rond en steeds nog iets ronder, werd het graven doelgerichter. Niets meer van verwondering, pure drift was het! Ondanks haar enorme lijf, gaf ze het de volle honderd procent. Snoet onder het zand, hijgen, puffen, onrust van snuit tot staart...

Een buik vol bewegende bebies... zo wonderlijk om te voelen!

Donderdag 9 februari brachten we voornamelijk op de bank door. De voorweeen maakte Bootsz, die niet wist wat haar te gebeuren stond, onzeker. Ze kroop dicht tegen me aan en sliep tussen de weeën door diep. De roedel had een saaie dag, maar zoals altijd in deze situatie, was iedereen ontzettend lief en braaf en rustig. Alsof ze het wonder voelen aankomen. Zelfs onze woelwater Sophie van 11 maanden gedroeg zich voorbeeldig. (Alsof ze wist dat ze op het punt stond tante te worden!)

Een voorspoedige bevalling is een prachtige gebeurtenis, zo intiem en samen zijn we dan, hond en mens. Zoveel wederzijds vertrouwen, opperste samenwerking.

De derde en zesde pup waren geel; terwijl de vruchtzak een beetje naar buiten kwam, zie je dat meteen door de vruchtzak heen. Geen donker pakketje zoals we ze meestal uitpakken, maar een licht geel vachtje kleurt er door het vruchtvlees heen.

Opeens geen klein meisje meer, maar helemaal moeder

...every inch of you is perfect from the bottom to the top...

Moe maar heel ontspannen en voldaan lag Bootszie tussen haar babies. Twee en een half jaar eerder is ze zelf ter wereld gekomen in deze werpkist. Nu is ze zelf moeder...

Love is real, real is love...

Bijkomen na een top prestatie, met 8 babies aan haar borst

Dan is het klaar, en Bootszie is op. Snel de werpkist verschonen. Op een schoon droog vetbedje kunnen ze samen bijkomen; moeder en pups. Acht kleine perfecte laabjes in de dop. Alles zit er al in en aan. De laatst geborene is nog nauwelijks droog. Bootsz voelt rust van binnen; geen weeën meer, geen volksverhuizing meer in haar kleine sterke lijfje. Nu kan ze bijtanken van alle inspanningen en indrukken.

De roedel snuift weer uiterst zorgvuldig de geboorte geuren op, bij de dichte deur van de puppiekamer, aan onze handen, aan de berg handdoeken die we gebruikt hebben om de pups droog te wrijven. Het zijn zoals altijd met name degenen die zelf ook moeder geworden zijn. Maar ook papa Pernod snuffelt zeer aandachtig alles af.

Een feestelijk en dankbaar stemming hangt er in ons huis. Acht kleintjes maken baby geluidjes, en mama snurkt vol overgave. En alsof ze al een rot in het vak is, ligt onze Bootsz binnen no time op haar rug te zogen. Net als haar moeder Bibi deed na haar eerste bevalling, helemaal in haar element.

Relaxter kan het niet: onderste boven zogen en hard snurken...

Deze pose vraagt van de pups enige behendigheid!

Het Grote Werk is volbracht, het rusten en genieten kan beginnen. Bijtanken om fase twee aan te kunnen: deze acht opvoeden. Bootsz lijkt voor het moederschap gemaakt!

Life is goooood

(Pas 1 dag oud en helemaal gesetteld)

De 8 van Bootsz:

Wishstone Totally Bananas

Wishstone Tarte Tatin

Wishstone Take the Cake

Wishstone Teacher's Pet

Wishstone Twenty Four Seven

Wishstone Tough as Bootsz

Wishstone Tomboy

Wishstone To the Moon and Back

 

Sterke kleintjes aan de borst

Menu van de dag

 Wat eten we vandaag??!

Elke dag heeft zijn hoogtepunten, en sommige daarvan komen elke dag terug. Eten is een van die hoogtepunten, het staat met stip bovenaan. Twee keer per dag is het een enerverend, feestelijk ritueel.  

Wij voeren vers vlees en barf (bones and raw food). En vandaag staan er lamsribben op het menu.

 Iedereen spoedt zich naar de tafel

Het ontbijt, bestaande uit gesneden vlees en onder andere pens, wordt binnen genuttigd. Dat gaat in de voerbakken. 's Avonds wordt er gebarft; ze krijgen dan een botmaaltijd. Karkas met vlees. Het menu is afwisselend en zowel de smaak als de tactiek om het te verorberen varieert. Zo eten ze makreel, haring, zalm (een lijf of een kop), of karkas van kip, parelhoen, fazant, konijn, haas of lam. Het diner wordt altijd buiten geserveerd, uit hygiënisch oogpunt.

Braaf wachten op hun beurt

Barfen moet je opbouwen, een hond kan niet zomaar van brokken over op een karkas. Probeer dit dus niet zomaar thuis!

Onze Wishstone puppen worden afgespeend op vlees/bot mix. Dan krijgen ze eens een visje, en zo bouwen we het menu van de jonge honden gedoseerd uit.

Sophie, onze jongste van 10 maanden, barft inmiddels al helemaal mee. En onze oudste, Janet, kan met haar gebit van bijna 14 jaar de harde karkassen niet meer aan. Voor haar alleen nog af en toe een visje en lekker gemalen mix van vlees en bot.

Keetje: een lekkere 'bite'

De barf maaltijd vergt echt wat van de honden; het, is niet alleen kauwen en slikken, een zalmlijf of een stuk hazenrug vergt een andere aanpak van eten dan bijvoorbeeld makrelen. Eten is zo niet alleen een fysieke handeling, maar ook een mentale inspanning. 

Keetje: voor de stevige trek!

Soms moeten ze echt even uitvogelen hoe ze het aan moeten pakken. Na de euforie en de positieve spanning, die voor labradors samengaat met elk eetmoment, hangt er na het uitdelen van hun barfmaaltijd een geconcentreerde stilte in de tuin. Alleen het kauwen hoor je soms. Iedereen gaat helemaal op in zijn/haar maaltje.

Keetje neemt haar buit mee naar haar vaste plekje

Omdat het menu elke avond varieert, is het diner elke keer weer een verrassing, van smaak en van  tactiek: 'hoe gaan we dit varkentje wassen?!' (al is het nooit varkensvlees want dat is niet goed voor honden!)

Tessel (helaas al uitgegeten) en Pernod

Bibi wacht geduldig op haar diner

Ze hebben ook allemaal hun eigen voorkeur. En sommigen zijn altijd snel klaar, terwijl anderen echt een tijd aan het verorberen zijn. Ieder heeft ook zo zijn/haar eigen plekje in de tuin, waar de maaltijd wordt genuttigd. Er is hier een echte 'tafelschikking' en ze hebben elk hun eigen 'tafelmanieren'.

Bisou: 'Lopend buffet'

Wanneer het op is, wordt er nog wat gesnuffeld op de grond, naar de 'barftafel' teruggekeerd om te kijken of er misschien toch nog iets over is, en er wordt gesnuffeld op de plekjes waar de anderen gegeten hebben. En als dat allemaal nauwkeurig is geïnspecteerd, kan de roedel lekker rusten en verteren. Het spannendste moment van de dag zit er weer op. Op naar het ontbijt dan maar!

Bisou: 'Is het echt op?...'