Tuesday, 5 June 2018

LouLou's verjaardagsfeest



"We maken een kringetje..."

Op 1 juni is onze LouLou 6 jaar geworden. Dat vraagt om een feestje, en hoe kun je dat beter vieren dan in de tuin met je kinderen! Het was voor de Loutjes tevens de eerste keer dat ze buiten kwamen. Een hele happening dus!


Loulou begeleidt haar Loutjes


Het was prachtig weer en het gras, dat net gemaaid was, rook heerlijk groen. Daar stonden de vier kleine Loutjes , als schotse Hooglanders op ons grasveld. Ze hebben heerlijke wollige vachtjes, waardoor het meer beertjes of grote Hooglanders zijn dan puppen.

Op ontdekkingstocht

Net als hun oudere (half)zus Keetje, zijn deze vier kinderen van Loulou en Pernod heel erg zen. Ze zijn stabiel en relaxt en laten alles over zich heenkomen. Zo ook dit eerste uitje in de tuin. Natuurlijk keken andere roedelgenoten toe, en de Bootszjes' zaten in hun rennetje op het terras en lieten ook van zich horen. de tractor van de boer naast ons maakte veel kabaal... Maar de vier Loutjes werden er niet anders van,

 Dartel!

Er werd een beetje gesnuffeld, in het gras en met de neusjes omhoog, in de wind. Dat was natuurlijk een nieuw fenomeen voor ze. Nadat ze helemaal 'ge-aard' waren op de plek waar we ze neergezet hadden, gingen ze elk hun weegs, de tuin in. Moedertje Loulou hield ze goed in het oog.

Zen


Ze is een fantastisch zorgzame moeder. Ze ruimt nog steeds alles wat haar pups doen, op.
De andere honden, zelfs blaffende Sophie, maakten haar niet onzeker of overbezorgd. Loulou is ook erg zen. Ze heeft nog altijd iets heel dromerigs over zich, maar met spiedende ogen volgt ze haar pups.Ze nam ze mee op sleeptouw, naar de walnootboom en de rozenstruik. Alles binnen een straal van ongeveer 10 meter, wordt verkend.

 Speurtocht

De kleintjes kregen de smaak te pakken. Net als koeien die voor het eerst na een lange winter op stal weer de wei in springen, dartelen de Loutjes rond. Een huppeltje hier en een sprongetje daar. Hun coordinatie laat nog wat te wensen over, want hun zenuwbanen en bot en spierstelsel zijn nog volop in ontwikkeling. Het ziet er aandoenlijk en koddig uit!

Pool Party

Waterpret

Na een rondje door de tuin en veel gesnuffel, gaan we richting het zwembadje. Wat is nou een labrador-tuinfeest zonder poolparty?! Alsof ze nog niet genoeg nieuwe indrukken hebben opgedaan, nemen ze het badje ook nog even mee. Loulou voorop.

Lekker loungen in het badje

Waar de kinderen van Bootsz en Pernod het badje liefs zo snel mogelijk weer uitklimmen (om er vervolgens opnieuw in te duiken en er weer uit te klimmen), zijn de zen-Loutjes net rotsen in het water; stil en in gedachten verzonken, staan en zitten ze in het water. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, een badje. Nou is dat voor de Loutjes ook eigenlijk zo, want binnen liggen, zitten of hangen ze ook vaak in hun waterbak. Echte waterbeestjes zijn het!

Puppie knuffels 

En dan is het tijd om afgedroogd naar binnen terug te keren, met mams. Daar liggen ze vervolgens laveloos op hun rug en zijtjes te slapen. Ze zijn zen, maar het komt allemaal wel binnen en moet verwerkt worden.

Dromerd



Kiekeboe!

Terwijl haar kinderen bijslapen, sluit Loulou haar feestje op geheel eigen wijze af; ging ze lekker knorrend en kreten uitslaand, op het terras liggen rollen. Zoals alleen de kinderen en kleinkinderen van onze Cato dat kunnen; schaamteloos en helemaal in hun eigen 'bubble'. Alle (positieve) stress schudt ze hiermee van zich af. Ze staat zedig weer op en kijkt tevreden om zich heen. Het was een prachtig verjaarspartijtje!

 Catotel-DNA!



Tuesday, 8 May 2018

Het smulfeest van Laars&Co

Smullen!

Vandaag was weer een mijlpaal voor onze "Laarsjes".  Weer, want hun korte leventje bestaat uit de ene mijlpaal na de andere; zo gaat dat met jonge pups. Vandaag kregen de "Laarsjes" hun eerste papje. Voor het X-nest was het vandaag dinsdag papdag!
Daar kwam nog bij, dat de pap genuttigd werd op een groot picknick kleed buiten de werpkist. Dat is een nieuwe dimensie voor de kleintjes, een dagelijks terugkerend enerverend moment, wanneer hun werpkist verschoond wordt.
"Spannund!"

... nog een beetje sloom, niet wetende wat te verwachten...

Dat kleed op de houten vloer voelt anders dan het vetbed in de werpkist. En ze kunnen alle kanten op, opkijken en oplopen. Hun wereld wordt steeds groter.
Aanvankelijk schuifelen de pups wat onwennig over het kleed en de schalen pap worden besnuffeld. Dat er iets lekkers in die schalen zit, moeten we ze eerst helpen ontdekken.

 ...wat ruikt mijn neus??...

 ... slobber de slobber...

Exquisite Taster en siblings aan het werk

Maar het zijn natuurlijk wel echte labradors... Lekkerbekken en connaisseurs eerste klas natuurlijk!  Al snel verdringen ze elkaar, en wordt er over, onder, door broertjes en zusjes gemanoeuvreerd. Als het op eten aankomt, zijn ze al heel behendig! Er gaat natuurlijk ook niets boven een lekker hapje van het een of ander, zelfs voor ruim drie weken oude pups...

"Opzij opzij, maak plaats!"

"Is jullie schaaltje ook al leeg?"

In plaats van samen aan de moederborst, samen slobberen...

 Binnen een mum van tijd zitten ze allemaal onder de rijstebloem-geitenmelk pap. En dat spul is heel erg plakkerig... De bodem van de schaaltjes is al snel in zicht. Een enkeling overweegt een pap-bad, maar wordt daar door ons van weerhouden...

Bijna hond in de pot...

 Waarschijnlijk is dit de enige keer dat zwarte laabjes er viezer uitzien dan hun gele broertjes en zusjes! Na een modderbadje of vieze sloot, lijken zwartjes nog strak in hun pak, terwijl geeltjes er verkleurd uitkomen...

Gepoetst door mams

Moeder Bootsz heeft het allemaal nauwlettend in de gaten gehouden, en als alles bijna op is; wanneer alles en iedereen onder de pap zit, komt zij helpen. Ze laat haar kleintjes zien hoe je vakkundig een bak leeg likt. En als die weer spick en span zijn, poetst ze ook haar kinderen .

Samen genieten van de restjes 

Mama's vakkundig geoefende tong...

 Dit was hun eerste maaltijd! dat vraagt andere motoriek dan melk uit de borst zuigen. Nu moeten hun tongetjes op een nieuwe manier gestuurd worden. Het gaat ze goed af en hun eerste maaltijd uit een bak is een feit! Many many more to come!

Snuit aan snuit

Na afloop, terug in hun eigen vertrouwde werpkist, zijn de babies snel vertrokken. Laveloos liggen ze daar, hun dikke buikjes vol, hun smaakpapillen uitgedaagd, hun hoofdjes vol van dit heerlijke avontuur.
Alleen de restjes pap die her en der nog aan hun vachtjes kleven, verklappen wat voor een eet-feestje  hier zojuist heeft plaatsgevonden.

Papa Pernod maakt kennis met zijn 'laarsjes'


Saturday, 28 April 2018

Het avontuur van LouLou en haar Wishstone Y-nest


Het Wishstone Y-nest

Loulou is bevallen, op 25 april. Ze is de trotse moeder van twee dochters en twee zonen, allen zwart. Deze zwangerschap van LouLou was een heel bijzondere. Na de dekking was ze vrijwel meteen anders, niet meer echt in ons midden maar op haar eigen roze wolk. We waren er dan ook van overtuigd dat ze zwanger was, net als Bootsz. 

De vooravond van haar bevalling: 'ontploft'. Dochter Keet doet mee

Maar op de echo ruim 3 weken na de dekking, werden geen pups zichtbaar. Schijnzwanger, heel schijnzwanger, dachten we toen. Maar... ze werd steeds maar schijn-zwangerder!! We wilden niet voor verrassingen komen te staan, gezien Bootsz ook zwanger was en er voor twee nestjes tegelijk wel even wat reorganizeerd moet worden hier thuis. 

Nest graven; ze geeft het de volle 100%!

Dus... nogmaals een echo met ruim 5 weken en ja hoor; babies in beeld! In elk geval 3! LouLou had ze gewoon heel goed verstopt! Opeens hadden we toch twee hoogzwangere dames in huis!
Loutje werd in de laatste twee weken van haar dracht dikker en dikker en ze ontwikkelde een boezem voor een heel elftal, net als tijdens haar vorige twee zwangerschappen.

Veilig in 'haar' hoekje

Woensdag was het zover; terwijl de melk al in straaltjes uit haar tepels liep (net als de vorige twee keer, en alleen Loulou heeft dat), begonnen de voorweeen en Loutje kroop weer in ‘haar’ hoekje, precies zoals we van haar gewend zijn. Daar in haar hoekje in de hal zat ze stilletjes en liet ze de voorweeen over zich heen komen. 

 Voorweeen terwijl de melk in straaltjes uit haar tepels stroomt...

Premium biest!

Toen de echte weeën begonnen, kroop ze net als de vorige keren op schoot. Elke bevallende hond doet het op haar eigen manier, heel bijzonder. Het is ontroerend, zoals ze dan steun bij ons zoeken, ze zijn dan zo kwetsbaar en zo vol vertrouwen in ons.

Trots met haar dochters Ying en Yang

 Eerste slokjes

Twee flinke dochters werden er geboren, en toen stagneerde de bevalling. LouLou perste en deed zo haar best, maar er kwam geen pup meer tevoorschijn. Papa Pernod zat op de veranda voor het raam, alsof hij wist dat hij op dat moment weer vader geworden was, en hij zijn LouLou bij wilde staan bij deze zware klus.

Hazenslaapje tussen de weeen door

Papa Pernod leeft mee vanaf de veranda

Het was hard werken voor haar, en lang wachten en hopen en geduld hebben. Totdat het tijd was om maatregelen te nemen...
Het werd een keizersnee. Twee jongens kwamen er nog ter wereld, degene die voor het geboortekanaal lag, degene waarop LouLou zo hard gewerkt had zonder het gewenste resultaat, was een hele flinke jongen, nog een stuk steviger dan zijn broertje en de twee thuis geboren zusjes. Die kon er gewoon niet uit via de natuurlijke weg...

Broers Yummy Yummy en Yabba Dabba Doo

Een keizersnee is niet wat je wil voor je moederhond, en tijdens de bevalling uit de werpkist moeten stappen om naar de dierenkliniek te gaan, is heel naar! Maar soms moet het en dan is er gewoon geen andere weg mogelijk. LouLou doorstond het allemaal fantastisch! Ze bleef heel rustig, raakte niet in paniek, terwijl er toch een pup in de weg lag binnen in haar.  Ze was heel rustig en liet alles gelaten over zich heenkomen. Zo flink als ze was en zo vol vertrouwen; wat een kanjer!

Weer veilig thuis

De twee zonen werden geboren, ze hadden een makkelijke bevalling want ze hoefden niet door het geboortekanaal. Ze tijgerden dan ook zeer energiek en hongerig door de couveuse, terwijl LouLou gehecht werd. Ze tastten met hun bekkies mijn vingertoppen af, op zoek naar de tepel met melk... De natuur is zo bijzonder! Ze werden zo snel mogelijk aan de borst van de ontwakende LouLou gelegd. Ze hoefden niet voor de melk te werken; net als de zusjes die thuis al geboren waren, liep de biest gewoon hun gulzige mondjes in. LouLou lekte melk, de babies zaten binnen no time onder! LouLou likte haar twee zonen liefdevol terwijl ze nog wat lodderig uit haar ogen keek.

Stoere lieve LouLou met een verkoelend hoofddoekje

Eind goed al goed; zo snel mogelijk weer terug naar huis en de inmiddels schone werpkist in. Daar lag ze, onze kanjer, een beetje groggy nog, van de narcose, maar o zo trots en gelukkig. En de babies, die lagen in een melk-regen aan haar borst, sterk en bewegelijk. Hun lieve baby geluidjes vermengden zich met de zachte diepe snurkgeluiden van hun moeder.

Terwijl LouLou bijkomt, tijgeren de pups in het rond

Dit is niet wat je wil, dit is ons schrikbeeld; een keizersnede. Maar soms moet het en allemaal weer veilig thuis in onze warme puppiekamer, iets na middernacht, waren we ontzettend trots op onze knappe stoere LouLou en haar vier stoere dikke kinderen! En dankbaar dat het goed gegaan is!
Op de 12 pups onder ons dak, van Bootsz en van LouLou en op onze brave roedel, die zich zoals altijd tijdens bevallingen zo braaf en stilletjes op de achtergrond gehouden had, hebben we geproost! Wat een avontuur...


Het Wishstone Y-nest van LouLou en Pernod:

Wishstone Ying (teefje)
Wishstone Yang (teefje)
Wishstone Yummy Yummy (reutje)
Wishstone Yabba Dabba Doo (reutje)


Thursday, 19 April 2018

Bootsz' Babyboom


Bootsz' X-nest

Onze lieve Bootsz is bevallen! Acht prachtige en flinke babies heeft ze op de wereld gezet. Het Wishstone X-nest ligt hier heel tevreden in de werpkist met een hele blije en zorgzame mams.
Vier zwarte- en vier gele pups zijn er geboren, van elk twee dochters en twee zonen. Pernod is de trotse en altijd blije vader.
In de nacht van zaterdag op zondag was ze al wat onrustig, we hoorden haar 's nachts graven in de mand en de openstaande bench. Zondag ochtend begonnen de voorweeen en rond 19 uur kwamen de eerste persweeen. Om half acht werd de eerste zwarte zoon van het Wishstone  X-nest geboren.

Voorweeen

...er gebeurt zoveel in mij...

Het was een heel voorspoedige bevalling. Rond half drie 's nachts kwam de laatste pup. Een lange zit, met ook nog een voortraject van ruim twaalf uren. Ze was tegen het einde uitgeput, en wij ook. Bootszie deed tussen de bevallingen door wat hazenslaapjes, met haar oogjes dicht zat ze rechtop en zakte dat koppie langzaam omlaag, waardoor ze weer wakker schrok. Zo lief. En zo knap, hoe ze de weeën doseerde en rust pakte wanneer dat kon. Elke keer dat er een pup uit de vruchtzak tevoorschijn kwam, had ze een zo ontroerende blik, een intense en priemende blik ook; haar baby!

Tijdens de bevalling

Net als vorig jaar was ze meteen moeder. Toegewijd en heel zorgzaam. Terwijl ze nieuwe  persweeen kreeg, hing een steeds grotere kinderschare aan haar borst. Bootsz was ontspannen, ondanks de pijn, en helemaal 'in control'. In haar eigen bubbel en toch heel verbonden met ons. Het was een prachtig teamwork. Een wonder dat we samen deelden. Ze poetste de net geboren, door ons drooggewreven  pups en likte ze, besnuffelde ze en liet ze drinken. Het contrast tussen die enorme opgezwollen boezem en grote tepels, en de kleine pupjes is zo groot. Maar klein als ze zijn tijgeren ze direct naar de tepel en drinken ze de biest.

De buik in beweging...

...en nog 'ns

...en nog 'ns

Het was een lange dag voor Bootszie. Haar buik bewoog enorm, ik zag de pups onder haar vacht bewegen. Haar dikke buik zat haar duidelijk niet lekker meer. Als een gestrande enorme walvis op het droge bracht ze de uren door, terwijl haar buik duidelijk steeds ongemakkelijker werd.

Zwangere LouLou steunt haar vriendin Bootsz bij de voorweeen

Ze kneep haar oogjes dicht wanneer weer een heftige wee door haar heenging. En ondanks alle bewegende pups en krampen in haar lijfje, was ze rustig en liet ze het gelaten over zich heenkomen. Zo mooi om te zien en zoveel respect voelde ik weer, kijkend naar haar.


Graven

Af en toe ging ze graven, binnen en buiten. Naarmate de dag vorderde, zakte haar buik zichtbaar en werd zachter en onze lieve Bootszie was eigenlijk alleen nog een hele dikke buik met een lief klein hoofdje erop... Een schattig hangbuikzwijntje was ze! LouLou en Keetje hingen de hele dag solidair met Bootsz op verschillende plekken in huis. Het uitzitten werd 'broederlijk' samen gedragen. De overige roedel was buiten of elders in huis, want wanneer er zoveel binnen in je gebeurt, is rust om je heen noodzakelijk. Kwetsbaar zijn ze dan, met hun enorme buik en alle prikkels die van binnenuit het hoogzwangere lijf regeren doordat de hormoonspiegel opeens heel erg verandert.

De eerste twee

Toen 'het echte werk' begon, klom ze met haar dikke lijf op de bank, naast ons. Dat was nog een hele klus voor ons hangbuik zwijntje, maar ze was er heel beslist in. Daar, in de puppiekamer, op de bank waarop ze zelf ook ter wereld is gekomen, werd haar eerste pup geboren. Net zoals haar moeder Bibi; de bank voor het moment supreme. Daarna met haar zwarte zoon de werpkist in, die langzaam maar zeker bevolkt werd door een clubje van zwarte en gele bewegelijke en kreunende pups. De zachte geluidjes van de kleintjes en de zuchten en steunen van Bootsz vulden de puppiekamer... Heerlijk!


Gezinsuitbreiding

Bootszie, hard aan het werk halverwege de bevalling

Na een paar uur slapen en zogen in haar schone werpkist, temidden van haar kroost, was Bootsz alweer helemaal zichzelf. Ze keek weer wakker uit haar oogjes en ze had een missie! Tijd om even buiten te plassen, gunde ze zichzelf nauwelijks. We moesten haar echt enthousiast aanmoedigen om even mee naar de tuin te gaan. Ze keek ons aan met een enigszins verbaasde blik: "Je ziet toch dat ik geen kant op kan!? Ik heb toch mijn babies...!"

Onze X-jes

Moe en voldaan...

De pups waren meteen heel actief en zagen er al bij de geboorte stevig uit. Bootsz was dan ook niet voor niks zo enorm dik de laatste dagen! Het was vroeg in de ochtend maandag, de zon scheen al en de vogels, net wakker, floten in de tuin. Het voelde rijk, en prachtig; kijkend naar dit stoere kleine mammie-hondje van ons met haar twee kleurige tevreden pups rondom haar. Vanuit de aangrenzende bijkeuken klonk een luid gesnurk van papa Pernod en overgrootvader Louis.

"Nee, ik ben bezig!"

Grote zus van het X-nest, onze Tommie, was vrijwel de hele nacht wakker omdat er zoveel leven in huis was gedurende de nacht. Dat is onze jongste niet gewend. De roedel hield zich de hele 'hang-dag'en de bevallingsnacht rustig, alsof ze weten dat dat nodig is. Oma Bibi snuffelde met intense concentratie aan de natte handdoeken en onze kleren; die geur, die kent ze. Die kennen we allemaal.
Een geweldige klus was geklaard. 

Een nacht oud

Het Wishstone X-nest van Bootsz en Pernod

Expert Eater (reutje)
Excuse the Tail (reutje)
Exuberantly Happy (reutje)
Expialidocious reutje)
Exclusive Gem (teefje)
Exudes Love (teefje)
Equisite Taster (teefje)
Exploit Galant (teefje)