Saturday, 21 January 2012

Jazz is Zess!


Mijn liefste helper

Jazz, mijn co-piloot, mijn rechterhand, mijn rots, mijn liefs, is vandaag alweer zes jaar. Samen met haar 8 broertjes en zusjes werd ze in de nacht van 21 op 22 januari geboren. Jazz was de eerste, dat kan geen toeval zijn.

Streepje voor, dasje om

Jazz is de snelste, de gevoeligste, de slimste. Jazz kan rennen en dan de turbo aanzetten. Jazz is onze Alfa. Jazz houdt alles in de gaten, grijpt in als het niet anders kan, is streng doch rechtvaardig. Jazz is bijna een mens. Maar dan beter. Soms zit ze bij ons terwijl we overleggen, en dan denken we wel eens:"Wanneer zal zij iets gaan zeggen?"
Jazz is wijs. Jazz is onstuimig. Jazz is subtiel. Jazz is zacht en lief. Jazz is.

Nels met een Jazz-look

Nelson, haar gele broertje, is behalve sterk en groot, net als zijn zusje, heel gevoelig (wat wil je nog meer, in een man??!). Zes jaar geleden was hij het zonnetje in het nest van Janet en Charlie. Nu is hij Mariëlla's zon, in Delfzijl.

Nels, lieve Grote Beer!

Zijn roedel bestaat uit 2 baasjes, nog een Nelson (zwart, ook laab) en een paar katten. Net als Jazz gedijt hij goed in de groep. Net zoals Jazz dat voor mij is, is hij de barometer van zijn baasje.

Loeka, ook een streepje voor

Loeka, net als Jazz met een ridge op haar neus, heeft een gezin van vijf onder haar hoede. Plus kippen! Ook Loeka is een echt roedeldier. Een helper. Een maatje. Gevoelig en toch steady.

Loeka:"Ja hoor, ik blijf wel even staan voor een statieportret..."

Jazz ziet alles, niets ontgaat Jazz

Jazz weet/voelt beter dan wie ook aan hoe het met mij is. Jazz is mijn spiegel, mijn roer. In haar rode gordel, zit ze altijd naast mij in de auto. Of we nou naar het dorp gaan, of naar de andere kant van het land, het is Jazz om het even. Ze is bij mij.
Iedere hond is bijzonder. Jazz is bijzonderder.
Happy Birthday en nog vele jaren voor alle broertjes en zesjes!



Sunday, 15 January 2012

Blik in de werpkist


Mammie is de aller liefste!

Het blog stond even stil, het leven hier in huis geenszins... De pups groeien dagelijks, ze zijn rustig en tevreden (afgezien van enkele klagelijke protesten tegen de hitte in de werpkist... Dat die warmte goed voor ze is, snappen ze niet). Terwijl ze ogenschijnlijk alleen maar drinken en slapen en een beetje tijgeren, gebeurt er zoveel!

Wie z'n buikje vol heeft, gaat knuffelen met mammie

Sensorisch en motorisch ontwikkelen ze zich, met vandaag een mijlpaal: de oogjes zijn open! Nou ja, open... Een beetje open, min of meer open. Kiertjes, zijn het, van waarachter kleine glimmende oogjes ons tegemoet kijken!

Poetsen, poetsen...

Gisteren had 1 van de meisjes al twee kleine spleetjes, vandaag was iedereen zover. En ze kunnen soms ook heel even staan, net als echte hondjes! En een stapje of twee wordt er ook gezet. Dan vallen ze weer om, rollen door de werpkist.

Zondag 15 januari: alle oogjes op kiertjes!

Netjes in de rij, alle oogjes nog dicht

Rosie is druk met moederen en trots zijn op haar nestje. De rest van de roedel komt een beetje aandacht te kort, want ik ben erg veel bezig met de pups en anders verdween ik de afgelopen week regelmatig even naar bed. Elke twee uur eruit 's nachts, breekt op den duur op...

Rosie's F-nest

Maar dat is van geen belang, als ik de pups en Rosie zie weet ik precies waarvoor ik het doe! En de roedel, die komt inmiddels ook weer aan z'n trekken. Janet snuift nog dagelijks aan de deur van de puppie kamer, Cato hoopt nog steeds dat ze 's nachts met me mee naar de puppies mag, Baguette zit kreunend voor de puppie kamer... Dat het allemaal daar gebeurt, weet iedereen. Zelfs kleine Plato!

Puffen @ Wishstone...

Voor Plato en Bibi is het zelf nog niet eens zo lang geleden. Maar iedereen is vol ontzag en niemand probeert snel mee naar binnen te sneaken. Rosie rules! Moeders hebben altijd een bepaald ontzag, zonder dat ze het afdwingen. Vooral de eerste weken van een nest is de rest van de roedel zich heel bewust dat voor de moeder speciale regels gelden en dat ze privileges heeft.

Somebody to lean on

Rosie wil de puppie kamer niet uit. Soms nodig ik haar uit om even in de woonkamer te komen. Maar meestal kijkt ze me strak aan en blijft liggen. Heel soms komt ze even mee naar de roedel, maar ze heeft toch echt nog een status aparte... En ze hoort bij haar babies.

Belly up!

De pups wentelen zich in moederliefde en -zorg, en warmte. De eerste 3 weken van hun leven zijn hier subtropisch. Te warm voor nare virussen, warm genoeg om de nog sterk wisselende lichaamstemperatuur van de pups op pijl te houden. En dan krijg je taferelen als hieronder...

Overwinteren in Annerveenschekanaal...

You are my favorite pillow...

Warmte weerhoudt de pups niet van elkaar opzoeken. Er wordt tegen elkaar aan geslapen, over elkaar heen gelopen, samen gerollebold.

Drinken, slapen, groeien...

Dit lijkt rust, maar is hard werken, voor iedereen!

Drinken is voor pups en mams een hele inspanning. De pups drinken met een fanatisme dat doet vermoeden dat ze 1x per dag drinken ipv elke 2 uur. Je hoort ze slikken, ze bewerken de borst met hun voorpootjes en ze happen gretig in de borst. Dat doen ze alle zes tegelijk, en Rosie's boezem beweegt alle kanten op. Rosie ondergaat het, zucht af en toe en snuffelt ondertussen ook nog wie ze moet poetsen.

Er is genoeg voor allemaal!

De borst is meer dan melk. Het is socializing, cuddling, sharing love. Daar gebeurt het!

Dat dit Rosie's derde nest is, dat Rosie een ervaren moeder is, merk ik aan alles. Ze is in control, relaxed, trots en zelfverzekerd. Het moederschap staat haar -weer- prachtig en haar zes F-pups profiteren daarvan.

Zo trots als een pauw!

No place like mommy's!

Thursday, 5 January 2012

Rosie' F-nest


We belong together

Wishstone F-nest van Rosie en Louis:

Fool for Love (reu)
Fair and Square (reu)
Fire Cracker (teef)
Fortune Cookie (teef)
Follow Your Bliss (teef)
Funky Rose (teef)

Het gaat goed met moeder Rosie en haar pups. Rosie lijkt totaal geen last te hebben van de keizersnee. Gelukkig!! Ze is actief en zorgt heel erg goed voor haar babies. Wanneer ze toevallig eens heel even niet in de werpkist is, en er klinkt een zacht piepje of tevreden gemummel, draait haar hoofd direct naar de werpkist en in haar ogen is een blik die alleen van moeders is.
Meteen klimt ze de werpkist weer in, besnuffelt en likt haar kleintjes, om er vervolgens weer bij te gaan liggen.

Wie het eerst komt, het eerst maalt!

Voor plassen en poepen gunt ze zichzelf ook weinig tijd. Ze heeft een missie. Ze is helemaal 'in charge' en erg tevreden.

Rosie's anderhalve dag oude hangjongeren

Cato zit steeds vlak achter de deur van de puppie-kamer, ook 's nachts houdt ze de wacht. Ze wil er heel graag naar binnen, maar weet ook dat dat niet mag en dus wacht ze rustig en snuift de geur op en de geluidjes.

It's a hard life...

Janet en Baguette zijn ook erg geïnteresseerd. Jazz vindt het vooral vervelend dat ik zo weinig in de woonkamer ben en Tessel is van alle spanningen en nieuwe geurtjes een beetje van de kaart, hij probeerde vanmorgen zijn vader te dekken...

Bijslapen/uitbuiken en dan weer drinken

De dagen vlak voor- en na de geboorte van een nestje zijn ingrijpend en laten niemand hier onbewogen... Zo mooi, zo spannend, zo nieuw en anders, elke keer anders. Feestelijk als het goed gaat en zorgelijk wanneer dat niet zo is.

Nog gewend aan heel dicht op elkaar zitten...
(rode stip is nagellak ter markering)


De kleintjes laten zich niet gek maken; zij slapen, kruipen naar de borst om te drinken, laten die slapend weer los en rollen dan bij elkaar om uit te buiken. Ze kunnen nog niet horen en zien, alleen warmte voelen en drinken. Zo groeien ze als kool en ze zien er nu dan ook alweer heel anders uit dan 3 dagen geleden.

Vergelijk: de tepel en het hoofdje

Dat is een enorme prestatie van de pups, en van moeders natuurlijk! Er gaat nu al heel wat melk in Rosie om. Rosie's dagen bestaan net als die van de pups nu vooral uit eten en slapen, met natuurlijk verzorgen en zogen erbij.

Samen bijkomen van alles, het was tenslotte ook een hele bevalling...

Tuesday, 3 January 2012

A Happy New Year!


I've got you babe...

Rosie wijdt het nieuwe jaar meteen goed in. Vanaf oudejaarsavond daalt haar temperatuur; teken dat de bevalling in gang gezet gaat worden. Het duurt nog lang. We zijn samen de nacht van 1 op 2 januari op. Zij overvol, puffend en hijgend. Kon niet meer zitten of liggen, eigenlijk alleen nog staan. Maar ze is ontspannen en in good spirit. Ik haar steunend, naar buiten escorterend. Het was fijn samen en het werd steeds spannender...

Toen diende de eerste zich aan, en die zat klem. Alleen ver weg was een staartje te voelen... Rosie bleef rustig, op mij vertrouwend, en ik op haar. Dus we keken het even aan. Maar toen er geen vorderingen kwamen, heb ik om 7 uur 's morgens onze dierenarts gebeld.

Joris snel snel met de andere honden in de tuin, ik ontbijt voor de rest van de roedel klaar gemaakt, en daar gingen we. Met knikkebollende Rosie naar Assen.

Een keizersnee, want de eerste zat echt dwars. Rosie ging rustig onder zijl en even later moesten we hard werken om alle 6 de pups in een keer droog te wrijven en van vocht te ontdoen. Alles leeft, ook de kleine dikkerd die het bekken blokkeerde!

Gelukkig en nog een beetje slaperuggg...

Terwijl de 6 van Rosie en Louis de hele praktijk bij elkaar schreeuwden vanuit de lekkere warme couveuse, want ze hebben hongerrrr!!!, werd Rosie weer netjes dichtgemaakt door onze Eva. Een hele klus.

Nog pas een paar uur oud en ze weten feilloos de weg...

Moeder en dochter

En dan, gelukkig, wordt mijn Rosie weer wakker, in mijn armen. Ze kijkt wat verwilderd, met grote zwarte pupillen van de morfine. Maar wanneer we haar puppies aan haar borst leggen, ontspant mama Rosie onmiddellijk. Verdwaast van de narcose, is ze toch overduidelijk heel trots en tevreden met haar babies.

Tanken, terwijl mammie bijkomt van alle inspanningen

Nu, alweer anderhalve dag later, is ze nog steeds zo trots als een pauw en heel gelukkig met haar nestje. Dat haar buik net open heeft gelegen, zou je niet zeggen. Ze beweegt zich makkelijk en is alert en heel erg bezig met haar 6 schatten. Poetsen, snuffelen, kijken, likken. Moeder en kids maken tevreden geluidjes en horen helemaal bij elkaar. De nacht was rustig en zo trots en blij als Rosie is op haar koters, zijn wij op haar. Wat ben je toch een ontzettend stoer en lief hondje, Rosie!

De pups drinken en slapen en knorren tevreden. Kleine stoere lieve Rosie-Louis-tjes in de dop!

Saturday, 31 December 2011

Together we stand


Rosie 30 dec 2011, 60e dag van de dracht

De dagen vloeien hier rustig in elkaar over. Ik ben in en rondom het huis, met Rosie en Joris doet de boodschappen en wandelingen met de roedel. Zo is de wereld klein en beschermd, en dat is wat elke teef in Rosie's positie nodig heeft.
Veel knallen zijn er niet hier in ons dorp, op wat carbiet schieten na. Gelukkig. Rosie heeft er geen last van, alleen Janet kijkt af en toe zorgelijk mijn kant op.

Trouwe blik, non stop op mij gericht

Rosie ligt en zit en puft de dagen door. Steeds een graadje zwaarder wordt het, maar ze doet het goed. Relaxed en vol vertrouwen. Daaraan helpt de hele roedel mee.
Iedereen lijkt zich een beetje in te houden, zelfs springerige Bibi beheerst zich.
ff Puffen... Cato doet mee vanaf de bank

Rosie wil niet meer iedereen tegelijk in de kamer, ze voelt zich wel kwetsbaar, dus gedoseerd krijgt ze gezelschap van de anderen.
Dan wordt er lekker samen geslapen, gehangen, gezeten. Rosie ligt op de grond, de bank komt ze nu niet meer op, en de anderen liggen om haar heen.

Alleen in deze stand ligt het nog een beetje...

Lekker loungen in de winterzon, of later op de dag met een knapperend haardvuurtje op de achtergrond.
Muziek aan, om de knallen die er zijn te overstemmen. En af en toe een snackje. Heerlijk toch!

Het duo Plato en Bibi (re)

Samen banken (Baguette en Cato) terwijl Rosie er op de grond naast ligt

Bieb kijkt verlangend uit naar haar nieuwe broertjes en zusjes...

Baguette droomt van haar nieuwe halfzusjes en broertjes...

Samen in de winterzon: waar zouden ze het over hebben?...
(Baguette en Cato)

Cato in gedachten verzonken

Samen zitten we hier gebroederlijk het jaar en Rosie's dracht uit!

Monday, 26 December 2011

Kerstmis 2011


... al behoorlijk dik! (7 weken)

Kerstmis vier je samen. Samen met degenen van wie je houdt, met daarbij in gedachten ook degenen die je er graag bij zou willen hebben, maar die er niet (meer) zijn.
Wij vieren kerstmis dit jaar extra rustig, thuis met de roedel. Dat zijn tenslotte ook al een boel vrienden en familieleden, bij elkaar! Rosie is hoogzwanger en heeft dus behoefte aan rust en overzicht in huis, dus daar zorgen we voor.

Broer en zusje: Tessel en Rosie

Geen kerstboom voor ons, dit jaar. Plato als aller jongste (7 maanden) zou er prima mee om kunnen gaan. Hij is zo knap en braaf en zen. Maar Bibbelotje zou absoluut alle ballen en slingers eruit gaan halen. De kerstversiering ophangen in huis was al een hele toestand met haar. Iedereen lag rustig door de kamer verspreid terwijl ik de dozen met kerstspullen uitpakte. Alleen Bibi sprong onafgebroken om mij heen. En haalde binnen no time alles wat ik ophing/neerzette weer van z'n plek. Ja, wat kan je er van zeggen... Het is een bijzonder kind en het is alleen maar betrokkenheid... Ze vindt het allemaal even interessant, en maakt niets stuk. Elke verandering merkt ze direkt op, en daar moet ze iets mee.
Gewoon een beetje extra tijd nemen en behalve haar streng toespreken ook erg lachen!

Bijna (weer) mama Rosie

Rosie volgt mij met haar lieve zorgelijke oogjes onafgebroken. Ze gaat omzichtig liggen en is niet meer zo snel. Ze wil geen gedoe om zich heen, voelt zich duidelijk kwetsbaar. Slaapt veel, en gaat steeds verliggen, knort tevreden en eet met smaak. Wanneer ik haar buik vasthoud, voel ik de pups bewegen.


Rosie houdt alles in de gaten

Wandelen vindt ze niet meer zo nodig. We maken hier dus veel kerstwandelingen, van verschillende afstanden. Iedereen loopt naar eigen behoefte (behalve wij dan...). Bibi wil het liefste drie keer daags 10 km, en Rosie een kleine 10 minuutjes. De rest zit daar zo'n beetje tussen in... Zo komen we de dagen wel door...

Rosie haalt een frisse snuit

Dezen en genen denken op de wandelingen ook nog even een kerst snack bij elkaar te sprokkelen. Vergeten aardappels die rottend verspreid over de akkers liggen. Niet te versmaden, vinden Janet en Bibi. Leuk speelgoed, net een balletje, vindt Cato. Zij houdt de aardappel het liefste de hele wandeling in haar bek. Af en toe legt ze 'm even neer, er tevreden naar kijkend. Wanneer wij ze de aardappels ontfutselen ( voor Tessel volstaat een duidelijk "los!", sommige anderen zijn wat minder gehoorzaam...) en in het kanaal gooien, geeft Cato een verontwaardigde blaf: Zonde!!

Joris en Baguette

Rosie en ik rommelen dagelijks een beetje in de puppie-kamer, zo bereiden we ons voor. Ze is er duidelijk thuis. De rest vindt het er ook erg interessant. Baguette springt meteen op 'haar' bank en Bibi steelt met Plato de kussens. Zo blijven we bezig.

Bague met haar olifant

De roedel snuffelt uitgebreid aan Rosie; daar is duidelijk iets gaande, dat weten ze allemaal, zelfs kleine Platootje.

Bibi op schoot

Een ingetogen kerstmis is het hier. Het haardvuurtje knappert, en Rosie zucht af en toe diep. Ze draagt haar dikke buik waardig en samen wachten we af...

Oom Tessel en zijn nichtjes Bibi en Baguette