Cosy Couching

Harmonie ten top

"Banken" is een werkwoord. En het is een kunst, een levensstijl. Dat blijkt hier telkens weer. Iedereen heeft zo zijn eigen manier van banken. Bieb ligt het liefst op de brede armleuning, met haar voorpoten er bovenop en haar achterbenen aan weerszijde. Alsof ze een ruiter te paard is. Bisou is ons 'nertsje', ze ligt het liefst op de rugleuning, om mijn nek heen gekruld; zoals een nertsje. 

 Aan de haak geslagen...

Baguette ligt zo klein mogelijk opgekruild als een poes en Janet neemt vaak met haar grote lijf, dat ze ook nog uitstrekt, de hele 2-of 3-zits bank in beslag. Haar dan een beetje willen verschuiven is vrijwel onmogelijk. Janet kan als geen ander haar grote lijf 'op slot' zetten. Daar bedoelt ze niets mee, het is gewoon haar fysieke reactie wanneer je haar probeert te verplaatsen...

In het winter zonnetje

In de 3-zits bank zit een kuil, en in die kuil zit Cato altijd. Dan kijkt ze peinzend uit over het kanaal, alsof ze iemand verwacht. Verder is Cato niet zo'n "coucher-banker". Ze ligt liever op de grond ervoor, met haar rug tegen de zitting van de bank. Dan lekker schuren en erbij knorrende geluiden maken; dat is Cato. (Of op haar vaste stekkie, onder de tafel precies tussen de tafelpoten. Dat ziet er erg ongemakkelijk uit, ik krijg bijna nekpijn van er naar kijken, maar Caat vindt het uiterst comfortabel).

Loutje op Baguette

De zusjes: LouLou en Bisou

LouLou zit of ligt nog altijd graag (gedeeltelijk) op iemand anders, mens of laab. Iedereen vindt dat goed. Couchen is relaxen en in de relax stand wordt er veel getolereerd. Lekker cosy dichtbij elkaar; het zwarte en het gele haar!

Wishstone sanctuary

Cosy couching to the max...

En dan in canon en minstens vijfstemmig snurken... Hier en daar een tevreden kreuntje als afwisseling, en ontspannen zuchten of geeuwen. Life can be so cosy and safe. Right here, at the couches... De vredige, weldadige rust is aanstekelijk.

Tessel en Baguette

Janet en Bisou

Maar die meditatieve stilte kan zomaar verbroken worden... Spot Bieb vanaf haar couch-horse een voorbijganger, een voorbijganger met hond... Dan is door haar brom-grom opeens iedereen in de opperste staat van paraatheid.
Het boze geblaf is oorverdovend en de rugleuning dient opeens als uitkijkpost. Het liefst staat de voltallige roedel dan met de natte neuzen tegen het raam, een en al verontwaardiging te ventileren...

Jong geleerd is oud gedaan... Bootszie 'coucht' mee!

De rust kan ook  a la minute overgaan in activiteit wanneer ik in de keuken met een plastic zakje ritsel, of een kastje open doe... Tadaah!!! Dan staan ze zich allemaal opeens om mij heen te verdringen, want misschien is er wel een lekkere snack in het verschiet. (Alleen Janet en Tessel blijven dan wel eens achter, wanneer ze echt diep slapen. Ze zijn met de jaren wat slechthorend geworden en missen de auditieve prikkels dus soms). Het blijft bijzonder om te zien hoe ze vanuit diepe rust meteen weer in volle activiteit kunnen schieten. En weer terug, naar rust.

 Bibi, Bootszie en Tessel

Bootsz loungt

Couchen is een levenskunst, die de laabs niet hoeven te leren; het zit er in, het is hun tweede natuur. Alleen voor puppen is dat vaak anders. Die worden doorgaans door alles afgeleid en neigen dan naar op en af springen. Helemaal niet goed voor de gewrichten! Maar onze Bootszie,  Biebs dochter van ruim 4 maanden, doet gewoon mee met 'the gang', alsof het heel vanzelfsprekend is. Net als met alle andere zaken, lijkt Bootsz te denken "in Rome, do as the Romans do". Ze coucht en loungt en slaapt, snurkt, droomt en relaxt mee met de rest.

Plato: always and anywhere a gentleman!

Hollandse Nieuwe!

Ferme jongens, stoere Haring Happers!

Wishstone pups groeien op met eerst 3 weken uitsluitend moedermelk, daarna aangevuld met vers vlees-pap met geitenmelk en al heel snel gemalen vers rundvlees, runderpens en kip en wat zalm of tonijn. En aan het einde van de 2 maanden op de geboortegrond, wordt er hele vis aan het menu toegevoegd. Te beginnen met haringen. En dat is altijd een feestje!

Tis dringen geblazen

Zodra ik het 'magische' liedje ten gehore breng: "Wie willen er eten, dat wil ik wel eens weten, wie willen er happen, kom het maar verklappen", komen de 8 van Bieb vanuit alle hoeken van de tuin aangespurt. Dit is menens, dit is serious business. Geen stokje of blaadje of kong is leuker!

Maar ja, dan krijgen ze zo'n heel visje. En wat moet je daarmee??!! Dat is nieuw. Het ruikt veel belovend. maar dan staan ze voor me, 8 kleine grote zwarte lieve dikkerds, ieder met zo'n haring in hun bekkie bungelend...

Zo aandoenlijk. Even het goede voorbeeld geven dus; visje in twee stukken; kijk, daar kunnen ze wat mee! Opeens waaiert het zwarte volkje uiteen; ze willen nu allemaal privacy zodat ze ongestoord hun buit kunnen ontdekken en opeten, zonder hete adem van een broertje of zusje in hun nek.

Hap hap hap slik weg is het... Dat smaakt naar meer. 

Ze spoeden zich weer in mijn richting, nog likkebaardend en smakkend. Als je met z'n achten bent, zijn er altijd kapers op de kust. Het is haasten geblazen, aanpoten.... Ready for round two. And three and... 

Een echte labrador heeft nooit genoeg, vindt hij zelf. Gelukkig weet ik wel beter. Acht nasmakkende zwarte koppies kijken me vol verwachting aan, en toch ben ik onverbiddelijk; een kilo haringen is erdoor gegaan. Da's genoeg, voor nu.

Natuurlijk is er ook een visje voor Bibi

Op Onderzoek en Avontuur

Skip en Bootsz

Komend weekend zijn de pups van Bibi 8 weken oud. Dat betekent dat ze uit gaan vliegen, verhuizen naar hun nieuwe thuizen en hun nieuwe families. Tijd om grenzen te verleggen, de horizon te verbreden, te socialiseren buiten ons eigen terrein. En om een beetje bij beetje individueel afscheid te gaan nemen.

lopen aan de riem

Per twee nemen we de pups mee voor een auto ritje en wat winkels, veel mensen met verhalen over hun eigen honden, kinderen op fietsjes en in buggy's, oude mensen met rollators, stoere jongens, cassieres, een donkerbruin cafe, een terrasje, drukke autowegen en natuurlijk onze lievelingen dierenwinkel vol heerlijkheden en spannende geurtjes...

Wat een goudmijn aan indrukken!

Skip = Stoer!!!

Ze kijken weinig op van het meeste dat ze tegen komen. Alles is leuk en eigenlijk ' heel gewoon'.
Op het terrasje is Skip zelfs zo relaxed dat we hem alvast de beginselen van Bibi's kunstje hebben kunnen bijbrengen...

Lekker knuffelen met Skip

Skip stapt in de voetsporen van zijn mams...

Opi vond de auto op de heenweg nog niet helemaal kosher, maar terug naar huis was al geen probleem meer. Grappige Bonny maakte af en toe een soort van koprolletje wanneer we met haar aan de riem op de stoep liepen. Haar manier om te proberen van dat rare halsbandje en de riem los te komen. Toch allemaal heel erg veel nieuwe indrukken!

Skip & Bootsz eerste keer in de kroeg (half 12 's morgens, met een espresso)

Maar in de supermarkt en sportwinkel, turkse markt en dierenwinkel gedragen ze zich allemaal voorbeeldig. In het karretje van Albert Heijn zitten de pups in elk een doos of samen in een grote, en hoewel het de eerste keer is voor elk van hen, geven ze geen krimp!

 Bako en Loeka verkennen de winkel

Het ge-aai en geknuffel van wild vreemden laten ze gelaten over zich heenkomen, alsof ze met 7 weken al begrijpen dat dat het lot is van elke (labrador)pup: Gewoon over je heen laten komen...

 Shop till you drop!

Geen een heeft er gepoept of geplast waar het eigenlijk niet kon; al had ik natuurlijk van alles bij me voor als het toch gebeuren zou. Keurig gaf Bonny in de dierenwinkel aan dat ze hoge nood had, piepend dribbelde ze aan de lijn naar het gras en deed ze wat ze moest doen. 

 Bako en Loeka in de Albert Heijn, ieder in een doosje...

Bako plaste precies op tijd, voor we koffie gingen drinken, op straat en de rest deed pas weer iets toen we ons hek achter ons dicht gedaan hadden. Droompups!

Appeltjes zijn in de bonus!

Hoewel ze hun avonturen fantastisch doorstaan, en je haast zeggen zou dat het ze niet zoveel deed, hakken alle indrukken er wel in. Diep zelfs! De heenweg wordt er geïnteresseerd uit het auto raampje gekeken, en door een enkeling zelfs gepiept, maar de terugweg zijn ze stil, oogjes zakken steeds verder dicht, gesnurk laat zich horen...

 Terug naar huis, vol indrukken

Stoere, dappere pups zijn het, en nog heel erg baby. Echte kinderen van hun moeder Bibi; die was als pup, en is nog steeds, erg stoer. Maar tegelijkertijd roert wat zij meemaakt haar innerlijk diep. 

Bako en Loeka bij thuiskomst; moe en voldaan...

Bij thuiskomst, na een plas op eigen grond (dat plast toch het aller aller lekkerste!), worden de twee wereld reizigers meteen zorgvuldig en uitbundig begroet door hun mams; snuffel snuffel, lik, slobber. Wat fijn dat jullie er weer zijn! Kom maar mee, dichtbij mij. Moeder liefde, moeder zorg.

 Bonny kijkt achterom als we van huis gaan

De avonturiers vallen thuis steevast in een diepe slaap, dat een broertje of zusje over ze heen loopt of boven op ze neerploft, maakt niks uit. Het is goed dromen op vertrouwde grond, met moeder en haar liefde tastbaar dichtbij, en alle broertjes en zusjes.

Bonny en Opi shoppen hun eerste schoentjes...

Morgen en overmorgen zijn de andere 4 van Bieb en Seven aan de beurt. Het is goed voor iedereen; moeder en kids en onszelf. Bieb moet langzaam wat afstand nemen van haar koters, de pups doen heel veel positieve indrukken op, en wij hebben weer een op een contact met deze schatten van pups, die we nu bijna 8 weken in ons midden hebben en weer moeten laten gaan.

Opi op weg naar huis; vol belevenissen en verzadigd

Ze zijn er bijna klaar voor; wij allemaal zijn er bijna klaar voor. Dit avontuur is bijna weer ten einde. Een mooi avontuur was en is het. En de pups staan aan de drempel van weer een nieuwe fase, een nieuw avontuur; hun leven buiten Wishstone.

Buitenpret

Eruit voor een frisse snuit

Het mooie herfstweer nodigde uit om naar buiten te gaan. Een hele nieuwe wereld openbaart zich.

De pups verkennen het terras en zijn een dubbel blind onderzoek begonnen naar alle mogelijke blaadjes. Groene blaadjes, dorre blaadjes. Blaadjes zijn een hit voor deze koters. 

Jong en dartel

Groen blaadje, dor blaadje, allemaal leuk!

Met het dwarrelende blad maken Bieb's zwartjes pirouettes of ze rennen er achter na, buitelen over elkaar heen. Maar zo'n mooi rennend zwart staartje van de pup voor je, is ook wel erg leuk, en zo zijn ze weer afgeleid. Dan wordt daarop verder gejaagd.

Snuffel

Even plan de campagne maken

Er is ook zoveel te zien buiten.  Een briesje langs je snuit, het blad en de takjes, de tractoren van de boer hier naast ons die luid ronken, de roedel die blaft, snuffelt, meespeelt of juist brommend het hazenpad kiest. 

Knuffelen met oom Plato

Met tante Baguette

Ff poetsen...

Spelenderwijs leren met Baguette

De ruimte buiten nodigt ook extra uit op bezoek voor de pups van vrienden en familie (onze roedel, wel te verstaan). Tante Baguette is zelf moeder in hart en nieren, ook voor haar neefjes en nichtjes. Ze poetst, moedert, voedt op, speelt en stoeit met ze. En van Bieb mag dat. Dat is bijzonder want Bibi deelt haar kleintjes nog steeds maar met weinigen van de roedel. Het betreft hier een waar privilege.

"Who; me??"

Het is, steeds weer, zo mooi om te zien hoe de pups elke keer vrijer worden buiten. De eerste keer op het terras, bleven ze bij elkaar in de buurt, niet bang, wel voorzichtig. Daarna waaiert de groep elke keer meer uit. 

Wijsneus

Ze denkt er het hare van

Alles wordt onderzocht en verkend, elk hoekje, en ze stappen van de tegels het zand in bij de struiken en het gras en ze gaan snuffelen met hun snuitjes in het hek van de ren waar ze door jong en oud besnuffeld worden.

ff stretchen...

Moe word je er wel van...

Hun zelfvertrouwen groeit snel. Gelukkig komen ze allemaal opgewekt van overal aandraven wanneer ik ga zingen. Zo hebben we het clubje dan weer snel bij elkaar. Dan weer naar binnen lekker tukken op olifant, onder het IKEA-krukje of in de mand. en het aller aller liefste nog boven op elkaar. Onder het tevreden toeziend oog van hun aller liefste mams.

Even alles vertellen...