On Top of the World

Who says it's lonely at the top?!

Dolce en Bailey zijn de bergen in geweest en dit was geen luier-vakantie. Precies wat Dolce het liefste heeft: actie en uitdaging, maar natuurlijk wel gedoseerd. En lekker de hele dag met de roedel bij elkaar!

Bijna alleen op de wereld...

Bailey is al een geoefend bergklimmer, maar voor Dolce was het de eerste keer. Smalle paadjes, kiezelsteentjes, loslopende paarden, bruine koeien en lange tochten met de roedel... Wat wil een laab nog meer?! Avontuur en saamhorigheid. Plus natuurlijk snacks en knuffels, op z'n tijd, dat spreekt voor zich.

Even poseren halverwege de berg...

Dolce heeft in Nederland nogal eens de neiging een beetje achter te lopen en te dralen. Zo niet in de Pyreneëen! Madam wilde het liefste voorop lopen, maar die plek was voor Bailey bestemt. En naast elkaar gaat niet, op die smalle paadjes. OK, tweede dan. En wanneer Marjan een keer wat achter bleef, wachtte Dolce haar op bij elke bocht.

Wandelen, lunchen, spelen, bijtanken

In Oosterhesselen kent ze de wandelroutes natuurlijk op haar duimpje en maakt ze niet zo'n haast, maar dit was andere koek! Achter elke bocht kwam weer wat anders tevoorschijn: een meertje, een roedel paarden of koeien en soms een eenzame berghut. Verandering van route doet lopen!

Bergmeertjes overal!

Natuurlijk kun je niet zomaar van de ene op de andere dag een berggeit van je labrador maken. Daarvoor moet je samen trainen: veel lopen, ook langere afstanden. En dan in de bergen ook weer rustig opbouwen. Goed rusten onderweg en wandeldagen afwisselen met rustdagen. Lekker hangen rond de berghut, of een meertje, of even een dagje shoppen in Andorra...

Onderweg even pootje baden

Soms werd er heen gelopen en nam de roedel aan de andere kant van de berg het treintje terug. Ook leuk. Of de bus. Dolce vond de treinkaartjes-verkoopster met haar kaartjes en stempels niet helemaal betrouwbaar, en Bailey gaf haar geen ongelijk. Dus het was die ene keer maar de vraag of ze met z'n allen het treintje terug naar huis mochten nemen, of dat ze de hele weg ook nog terug zouden moeten lopen... Marjan zag de bui al hangen. Maar ook dat avontuur kreeg een happy ending.

Home is where the heart is: onze mooie berghut!

Zo hebben ze weer een avontuur beleeft en Dolce heeft laten zien dat zij een puike bergwandelaar is, een echte Chèvre Noire! Lange autotochten, daar kijkt ze inmiddels ook niet meer van op. Ze is 'gewoon' een prima all rounder: Bergen klimmen, meertjes zwemmen, trein en bus, of een dag lekker op haar kussen: you name it, Dolce has it all met Bailey aan haar zijde, natuurlijk. Want een diva ben en blijf je nou eenmaal, on top of the world of in Drenthe!

La Dolce Vita...

Relaxzzzz...

Stilleven in drievoud: van voor nr achter Jazz, Zoë en Catootje

In ons huis is veel actie, will to please en spel van jonge en oudere laabs. Maar soms even niet. Die oases van rust zijn er niet alleen 's avonds als we met z'n allen 'banken' met een boek of bij de tv. Ook wanneer ik zelf druk in de weer ben, kunnen ze hier goed relaxen. Stofzuigen, poetsen, opruimen: you name it, het kan ze niet deren. Zij liggen her en der verspreid te tukken.

Proud to be lazy: Zootje en Cato

Als er dan gedweild of gestofzuigd is, de vloer spic and span voor 2 tellen, komen ze weer in actie. Met balletje, knuffel, of gewoon even buurten. Lekker rollebollen op het net schone kleed (Ollie), of zich even uitvoerig uitschuddend (Zootje) met het resultaat dat vele gele haartjes weer door de lucht zweven. Ja, zo gaat dat hier.

Who needs pillows? Zoë en Cato

Ik vind weinig zo aanstekelijk als onze slapende laabs. Walrussen op het droge, snurkend, ontspannen diep zuchtend, soms heftig dromend inclusief blaf en kwispelstaart. Totale rust en overgave. Binnen no time zijn ze van wakker en alert, verzonken in een diepe rust. Die snelle switch van de ene naar de andere wereld, daar ben ik wel jaloers op.

Cato in dromen verzonken

En terwijl stofzuigen of op en neer geloop van mij ze niet in het minst uit hun slaap houdt, kan één klein 'afwijkend' geluidje ze direct weer paraat hebben. Het klikje van het hek bijvoorbeeld.

Cozy Rosie...

's Avonds, voor of na de avondwandeling, is het altijd raak: tijd voor relaxen met een grote "R". Alleen onze nog een beetje kleine (jonge!) pup Zootje heeft dan nog wel eens zin in apekooien. Maar ze krijgt niemand meer mee. Of het moet Baguette zijn, maar ook die slaapt soms of ze kijkt heel geïnteresseerd tv. Haar hoofd beweegt dan af en toe, alsof ze afweegt wat er gezegd wordt... Dat houdt ze lang vol.

Janet neemt het ervan

Iedereen slaapt of gaapt, rekt zich uit en zakt nog eens tevreden dieper in het kussen weg. There is no time like sleepy time, vooral als wij erbij zijn, kaarsen aan en de roedel gezellig bij elkaar.

Dreamzzzz...

Alleen Tessel zit in afzondering wanneer alle meiden in de kamer zijn. Ze zijn nog altijd loops en onze dekreu wil zich maar al te graag over hen ontfermen... De lieve jongen heeft dus in zijn eentje zijn eigen dromen.

Samen delen (Baguette links, en Janet)

Natuurlijk krijgt Tes ook veel afleiding en quality time. Maar voor hem zijn deze weken niet zo relaxing...

Onze tijger gekooid: Zootje

Wij genieten ook van deze uurtjes aan het eind van de dag. Warme laabjes lijven links en rechts, hun geluidjes, hun tevredenheid en rust. De perfecte 'cooling down' van de dag!

"Nu even niet."

Varkentje gewassen!

Cover My Eyes Walkin' on the Moon, juni 2010

Op de eerste 3 dagen van september is Rosie gedekt door Louis, voluit Cover My Eyes Walkin' on Moon. In gezelschap van mijn co-piloot Jazz, zijn Rosie en ik steeds afgereisd naar Overijsel, waar Louis ons (háár nog net wat meer dan mij!) trappelend van ongeduld verwelkomde. Hij zit, net als Tessel hier bij ons, onder één dak met loopse teven die hij niet dekken mag. Dus Rosie was een welkome 'afleiding'!

Louis

Drie goede dekkingen, waar Louis en Rosie zich volledig voor ingezet hebben, (zij het Rosie hier en daar op haar geheel eigen wijze; de tweede dekking lag madam op een gegeven moment op de grond, met al haar vier pootjes de lucht in...) Maar wel draaien met die staart en Louis steeds opzoeken. Brave Louis keer ernaar, net als wij, en jammerde een beetje alsof hij zeggen wilde:" Ja, maar zo gaat het niet!"

Gelukkig lukte het ook die keer wel, mede en vooral omdat Louis een geweldige dekreu is. Combinatie van speels, lief (oog voor voorspel, oortjes likken) en doortastend.

Dat voorspel hoefde van Rosie niet zo nodig, net als haar halfzus Sugar is ze niet zo van het spelen voor 'de daad'. Kom maar meteen terzake... Tijdens de koppeling is er nog tijd genoeg voor oortjes likken en samen uitpuffen en hijgen. Want dekken is een heel karwei hoor!

Louis: van alle markten thuis.

Louis, pas net 2 jaar oud, heeft zich in sneltrein vaart in de ring bewezen. Hij is al nederlands en duits jeugdkampioen, maar hij steelt de show ook buiten de ring. Werken voor zijn baasjes, spelen met zijn pups in de werpkist of knuffelen met 'zijn mensen' kan hij ook goed. Daarnaast is hij natuurlijk gezond en ook nog eens prachtig en lief. De perfecte vader voor Rosie's tweede nestje!Nu is het lange hoopvolle wachten weer begonnen.Aan de dekkingen en de timing ervan kan het in ieder geval niet liggen! To be continued...

Looooops!

"You wish!!" écht Rosie!

Het begon allemaal 18 dagen geleden: Rosie werd loops. Daar was door ons al lang naar uitgekeken. En als het balletje eenmaal gaat rollen, neemt het vaak anderen mee.

Een week later volgden dan ook Baguette en Zoë (ons kleine meisje is nu echt zo klein niet meer!)

En Janet, die al elke dag als ik de meiden checkte, omstandig op haar rug ging liggen, benen wijd, alsof ze zeggen wilde:" Ik ook, hoor, ik ook!" volgde vlak daarna.

vlnr Zootje, Jenny en Cato, behind bars...

Met onze Tessel in huis, die weet van de hoed en de rand, is dat goed oppassen. De loopse dames scheiden, en dan ook nog Bague en Zootje uit elkaar houden, anders stoeien die meer dan goed voor ze is.

In dit soort tijden zijn benches geen luxe! Om beurten wordt er in de ren verpoosd, en de meiden kamer met lounge bank, is nu écht een meidenkamer waar boys niet binnen mogen komen.

vlnr Jazz, Jenny en Catotel

Nou ja, alleen Tessel mag er niet komen. Ol, die nu ruim een jaar geleden gecastreerd is, heeft van alle geurtjes en vibes geen last meer. Wel inspecteert hij de tuin erg grondig: grasje voor grasje, maar jammeren en piepen en niet kunnen eten is gelukkig voor hem van de baan.

Tes en Cato, gebroederlijk schouder aan schouder

Tessel houdt zijn hoofd tot nog toe ook redelijk koel, maar Rosie is ook pas net echt interessant aan het worden, als we naar haar progesteron spiegel kijken. Onze grote jongen snuffelt behalve in de tuin, ook erg aan de meisjes die hij nog wel om zich heen mag hebben. Te weten Jazz en Cato. Maar die zijn het dan weer net niet, dat heeft Tessel wel door! (Jazz is gesteriliseerd en Cato wordt, hoop ik, pas over een paar weken loops -ivm de spreiding, want haar gaan we ook laten dekken).

Ik neem onze Tesselman mee boodschappen doen, de stad (Groningen) in, en op wandel- en fietstochten. Zodat hij wat afleiding heeft, en wat frisse lucht!

En wie zegt dat Ol geen ballen heeft?!

Zoë doet met de andere 'loopsen' mee als een volleerde dame; om de zoveel passen doet ze een mini-plasje, als ze bereden wordt, keurig haar staart opzij, en ze berijdt Baguette en ook Janet. Die dat prima vinden, op dit moment.

Rosie doet vooral haar eigen ding, daar is ze ten slotte onze Rosie voor! Ze gaat om de dag met mij een bloedje prikken bij Eva, onze dierenarts. Daarna likt ze uren haar pootje schoon, heel zorgvuldig.

En ze wacht. Wij wachten. Tot het zover is, en dan stappen Rose en ik de auto in, op naar Louis (Cover My Eyes Walkin' on the Moon) voor een rendez-vous.

Hormonen gieren door het huis en ieders lijf... (Janet)

Dit zijn altijd rare dagen. Spannend, want ik weet niet hoe de dag eruit zal zien, en het is in huis goed opletten geblazen, maar tegelijk erg saai (want omdat het telkens wachten is op uitslag en wat daaruit voortkomt, kan ik niets plannen, zijn de dagen los zand).

En het wachten duurt lang, dit keer.

Maar dat maakt niets uit: het gaat om perfecte timing en natuurlijk vooral om het uiteindelijke resultaat!

"Loops, niet loops; het loopt wel los!..." (Baguette)

Wij wachten, wij hopen en... ik poets me te pletter, want met zoveel loopse meisjes (ondanks hun tijdelijke broekjes), blijf je bezig!

Stilte voor de storm

Dolce en Bailey

Regen? Daar hebben Dolce en Bailey geen problemen mee. Ze wandelen net zo vrolijk door het natte bos en van modder zijn ze ook niet vies.

En bovendien: rainy days lenen zich ook heel goed voor layzy days op de bank!

Same labs, different position...

Heerlijk samen 'banken'! Laat het najaar maar komen met storm en regen en hagel en sneeuw!

Lekker loungen, natuurlijk altijd met z'n tweetjes, want deze twee zijn onafscheidelijk.

Very charming!

Ach, en het is alleen maar stilte voor de storm, even goed opladen zodat ze er de komende twee weken weer helemaal tegen aan kunnen in de pyreneëen. Want daar gaan ze wandelen! Ze hebben elk een paar bergschoenen (echt waar! Ter bescherming van hun voetzooltjes, die nu zo lekker tot rust komen op de bank)...

Een dagje naar het strand

Laabs in zee

In de vakantie maak je uitstapjes, dus wij gingen naar zee. Naar Schiermonnikoog om precies te zijn. Niet iedereen kon mee, Jazz, Cato en Tessel gaan mee en de rest blijft thuis met onze lieve vriendin, Fenna.

Op weg naar Schiermonnikoog (Li en Cato)

De boot is even spannend, Cato vindt de trap griezelig, maar ze doet dapper mee met de rest.

Tessel mag zijn rugzak af aan boord en we genieten samen van wind, water, meeuwen en zon.

vlnr Cato, Tessel en Jazz

Hoera, strand! Hoera zand! En we kunnen zwemmen! Er zijn nog wat honden, best leuk, maar we zijn toch het drukste met elkaar en ons grote houtblok.

Op een onbewoond ei-hei-hei-land

Cato gaat een paar keer kopje onder in de golven, maar dat geeft niks. Een beetje laab kan daar tegen. En Cato is heel veel laab!

... en dit kan er maar eentje zijn; Catotel-met-tongetje!

Cato geeft dit sportieve uitje ook een cosmetisch tintje; walk on the catwalk (boven), gezichtsscrubbehandeling (onder) en een beautysleepje. Dat tukje doen we allemaal, trouwens.

Cato met haar gezichtsscrub

... love is all around me!

Sandy siësta on the beach (Cato en Johan)

Even poseren bij ons 'windscherm'

Strandwandeling

Downtown Schier

Na een lange strandwandeling komen we in het dorp, waar we op een terrasje neerstrijken. Na zoveel zee, zand en zon liggen onze hondjes tevreden bij ons.

Catootje is gesliept

De meisjes smiespelen

Tes denkt er het zijne van

Jazzy houdt de wacht

En dan is het helaas zo ver; we moeten terug naar de wal. Gelukkig wacht ons daar de rest van de roedel.

...tis wel errug druk in de bus...

Tessel met zijn rugzak; c'est l'homme qui porte!

Tessel kreeg veel bekijks met zijn rugzak (ook zonder rugzak!). Als een echte gentleman droeg hij in zijn rode tas snacks en handdoeken voor de lady's.

Jazz en Johan wachtend op de boot

Tessel kijkt naar de meeuwen, varend naar 'de wal'

Op weg naar huis: Tes is Caats' kussen

Bij de auto is het tijd voor het diner. Met hun buikjes rond rollen ze de auto in. De terugweg leggen ze snurkend af.

Today was a good day!