Vierde verjaardag!

Jamie opgewekt met stok

Vandaag zijn de pups van Janet's W-nest vier jaar geworden. Gefeliciteerd allemaal! Twee W-pups in the picture, want het is hun dag vandaag.

Jamie (Waterloo Sunset) opweg naar Denemarken, sept 2010

Jamie verhuisde naar Purmerend, maar inmiddels woont hij met zijn oom Sean en zijn baasje in Groningen. Jamie vindt dat verhuizen allemaal best spannend, zoals hij alle nieuwe dingen best spannend vindt. Gelukkig maar dat hij zijn grote rots in de branding Sean altijd bij zich heeft!

Tijd voor een frisse duik!

Onlangs zijn de twee viervoeters op vakantie naar Denemarken geweest. Een huisje vlak aan het strand. Heerlijk natuurlijk!

De Witte Prins is moe

Vier jaar en nog steeds een beetje baby, dat is Jamie. Hij sleept graag met stokken en zijn kleedje moet altijd mee. En als het echt te spannend is, houdt meneer op met eten. Toch is hij een echte laab!

Typisch Dolce

Iedereen kent Dolce. Dolce woonde tot afgelopen voorjaar bij ons, en sindsdien in Oosterhesselen bij Bailey. We zien elkaar nog vaak en het is een genot om haar te zien. Ze is zo goed op haar plek, ze kan heer ei kwijt in haar nieuwe thuis en in haar oude rodel lukte dat maar half. Dolce is enorm gegroeid dit jaar! Het is onvoorstelbaar, zelfs als je weet dat het kan, hoeveel een hond veranderen en leren kan in korte tijd en op zoveel verschillende niveaus!

Verscholen in het gras

Ze heeft een stuk rust gevonden. Ze hoeft niet meer te claimen, noch zichzelf te overschreeuwen. Dolce kan helemaal Dolce zijn! Een klein beetje baby nog af en toe, maar vooral ook heel veel helper, haar lievelingsmens volgt ze nauwgezet, misschien verliest ze haar nog even uit het oog als ze de mais velden in duikt, maar dat is dan maar heel even!

Dolce en Bailey

Dolce heeft zich ontpopt tot een ware femme fatale. Niet alleen Bailey is head over heels voor deze zwarte schone gevallen, ook alle mensen in haar nieuwe roedel! Dolce windt ze allemaal om haar vinger, daar is niets baby-achtigs aan...

Dolce heeft haar plek gevonden en ze is rotsvast verankerd in haar thuis. Een mooier kado bestaat er niet- en ze heeft het gedeeltelijk zichzelf gegeven.

Vier jaar geleden, in de werpkist

Moeder Janet krijgt vanavond een feestmaal ter ere van die 9 pups die ze vier jaar geleden heel ontspannen en vol zelfvertrouwen ter wereld bracht. Op naar nog heel veel mooie jaren!

Oogsttijd

Ollie oogst

Het is nu volop oogsttijd en dan is het hard werken voor de honden. Appels en peren komen uit de lucht vallen aan de ene kant van onze tuin, terwijl de grond aan de andere kant bezaaid ligt met walnoten. En buiten het hek is het grootste walhalla: bergen en bergen aardappels worden er verzameld in de schuur naast ons. De snuitjes komen haast niet meer van de grond af!

Rosie gaat voor appels en peren

De appels en peren vind ik nog niet zo'n probleem, zolang ze zich niet ongans eten. Maar de walnoten zijn gevaarlijk. Baguette is er dol op en ze eet ze met huid en haar. De scherpe stukjes schil kunnen in maag en darmen veel kwaad doen. Cato is meer een verzamelaar dan een verorberaar: zij kan de walnoten als geen ander vinden, en houdt ze dan vervolgens in haar bek. Met appeltjes doet ze hetzelfde: als een balletje houdt ze haar vondst in haar bekkie.

Cato en Baguette: fervente walnoot-zoekers

Met Cato ga ik dus een paar keer per dag walnoten zoeken; zij vindt ze met haar neus ook onder het blad en ik verzamel ze. Dat vindt ze prima. Het is een spelletje van ons tweetjes. Zo minimaliseer ik de kans dat Baguette haar gebit en ingewanden verpest.

Janet is iets op het spoor

De roedel valt in deze tijd van schatgraven in twee groepen uiteen; de walnoot-eters en de fruitliefhebbers. De honden hebben duidelijk verschillende smaken.

Jazz en Rosie zijn de allergrootste fruitliefhebbers. Janet, Ol en en Zootje zijn ook meestal links achter in de tuin te vinden, bij de fruitbomen.

Catotel, ons truffelzwijntje

Baguette gaat bij voorkeur noten kraken. Cato is daar ook als een truffel zwijntje aan het werk. En Tessel heeft niet zoveel met dat gevreet. Hij loopt achteloos tussen de sprokkelende roedel door met een bal of een stokje in zijn bek...

Zoë zoekt

Wanneer ik ze vanaf de veranda binnenroep, zie ik eerst geen hond, en dan komen ze van twee kanten aanlopen. Links achter de fruitzoekers, midden-rechts de nootverzamelaars. Leve de herfst! Een enkeling komt met gezwinde pas (Tessel, Cato, Zootje), de ander schoorvoetend, nog na-smakkend. De lichaamstaal is overduidelijk: liever aten ze verder, maar de plicht roept...

De aardappelberg van onze buren

Naast ons rijden vrachtwagens af en aan met ontelbaar veel kilo's aardappels. Die worden elk jaar opgeslagen in de enorme schuur naast ons. Zoveel aardappels kan zelfs onze roedel niet verorberen, maar ze zouden het graag proberen. Wanneer we met de honden uitgaan, moeten we erlangs. De riemen staan dan regelmatig strak, want dit is echt te veel verleiding...

De roedel speurt

Vooral Ollie is een echte aardappel-eter. Suikerbieten, daar is hij ook dol op. Het liefst loopt hij dan eerst een tijd verguld met zijn troffee rond, maar dan nemen de meiden 'm in. Dus kiest Ol eieren voor zijn geld: opeten die handel, zo snel mogelijk, voordat de anderen of Pip 'm afpakken!

Tessel likt zijn lippen erbij af...

Voor, naast het huis staat ook nog een appelboom. Wanneer ik met de auto wegga, loop ik erlangs en pluk ik een appeltje voor de dorst, terwijl welke hond er ook met me meegaat in het gras ook een appel opspoort.

Janet geniet van een appeltje

Herfst is heerlijk vindt de roedel; de tuin is een paradijs, een schatkist, want er is van alles te eten! Dat de bladeren van de bomen vallen, de lucht en het kanaal kouder wordt, maakt ze niets uit: ze zwemmen even goed twee keer daags. Met deze overdosis vitamines komen ze de winter wel door.

... aan de verkeerde kant van het hek!

Vloertje leggen...

Rosie assisteert Joris

Soms worden de gewoonste zaken opeens een hele happening met onze roedel. Het is waarschijnlijk net zo met kinderen. Even snel iets doen, is er niet bij. Iedereen bemoeit zich ermee, op zijn eigen manier of heeft aandacht nodig.

Ollie in de stress. Janet gelooft het wel.

Vorig weekend hebben we zeil gelegd in de keuken. Dat betekende dat Ollie's bench, zijn huis, zijn alles verplaatst moest worden. Ollie en zijn bench, dat ligt heel gevoelig. Ol heeft een soort symbiotische relatie met zijn bench (die altijd open staat!). De bench is als het ware een verlengstuk van hemzelf. Zonder zijn bench is Ol als een slak zonder huis.

Baguette en Jazz houden vanaf de bank een oogje in het zeil

Die bench verhuisde ik naar de kamer, gewoon, midden in de kamer! Ol liep er wat radeloos omheen, om er toen toch maar in te kruipen.

Alle anderen wilden zich verdringen rond de rol zeil, de waterpas en Joris die het op maat sneed. Reuze interessant allemaal, want het is anders dan anders.

Knappe Zootje wacht geduldig

Het was toch wat vol met alle viervoeters er bovenop in de keuken, dus ik beval de roedel zich te verdelen over de kamer en bijkeuken. Dat deden ze weer braaf, ieder vindt zijn eigen plekje. Alleen zwangere Rosie mocht erbij blijven.

Toen het etenstijd was geweest, en het vloertje leggen nog in volle gang was, klonk er hier en daar wat gemor. Maar ze wachtten braaf af. Met gemengde gevoelens, dat wel.

Cato denkt er het hare van...

Ol lag weggedoken in zijn bench, als een vogel met z'n snavel tussen zijn veren. "Dit komt nooit meer goed..." lijkt hij te denken. De reddeloosheid straalt ervan af.

Cato heeft er ook weinig vedusie in, maar ligt er niet wakker van. Jazz weet dat alles goed komt en Baguette breekt haar hoofd er ook niet over. Janet wacht op wat komen gaat, vanuit haar eigen mand. Zootje protesteert, want haar maag knort en Tessel is zijn geduldige brave zelf, vol vertrouwen. Rosie neemt van dichtbij de werkzaamheden goed in zich op.

"Jouw pupjes lopen hier straks op", zeggen we haar en ze kijkt ons in gedachten verzonken aan.

Statie portret op de nieuwe vloer

Dan is het af, de resten snel opgeruimd, Ol's bench weer op zijn plaats en hijzelf er dolgelukkig weer in. Soms lopen de zaken goed af...

Iedereen mag even de nieuwe vloer verkennen. Het ruikt anders, het voelt anders, het is anders. Ze snuffelen en schuifelen over de vloer, alleen Tessel, Jazz en Cato vinden het niets bijzonders. Janet vertrouwt het voor geen cent. Ze staat vastgenageld op de drempel, met gespreide tenen, niet van plan de keuken te betreden. Heeeeel nieuw en dus erg eng...

Maar met een vrolijke stem en een paar koekjes, gaat ook zij overstag. De vloer is goed gekeurd en ingewijd.

No place like home...

Eindelijk kan er gegeten worden, voor Ollie weer gewoon in Casa Ollie, op de plaats waar zijn huis hoort. Eind goed, al goed, maar het was een hele happening, zomaar op zaterdag rond etenstijd...

Eind goed, al goed

Gelukkig blijven de meeste dingen zoals het hoort, zoals het 's avonds tv-kijken met z'n allen in de woonkamer. Kaarsjes en het haardvuur aan, de roedel bij elkaar, de wereld overzichtelijk en voorspelbaar, zo heeft een laab het toch het aller aller-liefste...

Broertjes en Zusjes!

Echo van Rosie, 34e dag van de dracht

Sinds vandaag weten we het zeker: Rosie is zwanger! We hebben een echo gemaakt vanmorgen en er is geen twijfel mogelijk. Daar zagen we kleine pups in beeld verschijnen!

Rosie afgelopen weekend

Twee weken na de dekkingen had ik al het vermoeden dat ze zwanger was, omdat ze precies zo veranderd was als de vorige zwangerschap. Niet meer onze Pietje Bel vol boeven streken, niet meer ergens voor zichzelf haar eigen dingetjes aan het doen, weg is onze woelwater! Een hele rustige Rosie kwam er weer tevoorschijn. Aanhankelijk, steeds vlakbij me, veel slapen en lekker op de bank of in de mandjes liggen. Ze klimt zelfs weer op mijn schoot!

Van binnen wordt er hard gewerkt!...

Haar tepels werden groter en sinds een paar dagen zijn haar flanken gevulder. Maar het echte bewijs dmv een echo is toch een heel erg welkome bekroning op ons vermoeden! We hebben weer een aanstaande moeder in huis, er komen puppies...

Vreselijk fijn en tegelijkertijd zijn we ons nog bewuster dan ooit van de kwetsbaarheid van nieuw leven, van dit wonder dat nieuw leven is.

Poes Cloë en Dolce zijn dikke vriendjes...

Rosie-Louis puppies! De pups van Rosie's D-nest met Scott krijgen broertjes en/of zusjes. Daarom wat foto's van de grote broer en een paar van de zusjes van de aankomende pups.

... dat was al zo vanaf de eerste dag samen! (zomer 2009)

Dolce woont in Groningen en ziet haar zusje Daisy in Veendam heel veel. Hun mensen zijn familie. Feest dus, voor deze twee meiden van Rosie. Dolce woont in een groot gezin en ze geniet van alle kinderen in haar roedel.

Het zoete leven van Dolce

Ze is precies zoals ze eruit ziet...

Baguette is nooit uitgevlogen, ze woont bij ons, met moeder Rosie onder 1 dak. Ze is oneindig lief en 'zacht', zowel van binnen als van buiten. Dol op knuffels die ze het hele huis doorsleept, vooral als er iemand binnenkomt of als we op het punt staan om te gaan wandelen; er moet een pluche beest van de partij zijn! Ze is de opgewektheid zelve en ze zit vol eigen initiatieven.

Fiere Baguette met haar bal

Zo rent ze zeker 1 keer per dag opeens door het huis met een riem in haar bek, alsof ze zeggen wil: "Hee kijk , ik heb een geweldig idee, laten we uitgaan!" Ook als we dat net geweest zijn.

Bague is altijd in de weer met knuffels, haar schatten

Baguette maakt net als haar zusjes Luna en Daisy en haar broer Drummer heel vaak kleine kreun-geluidjes, die begeleiden een leuke of juist minder prettige gebeurtenis (als er snacks worden uitgedeeld, of juist als haar oortjes gedruppeld moeten worden). Rosie kan daar ook wat van!

Luna slaapt...

Luna (Drama Queen) is het andere gele teefje uit Rosie's D-nest. Zij is ook altijd met knuffels in de weer. Ze kijkt ook heel geanimeerd televisie, het liefste vanaf de bank naast haar baasjes gezeten.

Hare Majesteit houdt vandaag audiëntie vanaf haar kussen...

Het is grappig om te zien hoeveel overeenkomsten pups uit eenzelfde nest vertonen; ze zijn allemaal anders en ze zijn vanaf hun 8e week in verschillende thuizen terecht gekomen. Maar de genen gaan diep, en ook de eerste weken socialisatie in het nest drukken een stempel op de pups. Kleine details (de knuffels, de kreuntjes) alsook wezenlijke karaktertrekken zie je terug (in dit nest bijv. de verzameldrift, de rust en aandacht, de 'zachtheid').

Luna is een vlindertje achterna

Het D-nest telt maar 1 zoon. Don Juan, tussen zijn 6 zusjes. En wat voor een zoon: een geweldige beer is Drummer geworden, en hij is pas anderhalf!

Don Juan himself

Drummer is ook al zo'n opgewekte geest. Altijd in voor een spelletje, maar niet voor 10 uur 's morgens. Want Drummer is niet zo'n vroege vogel, hij slaapt liever uit.

Ook hij is druk met zijn knuffels en als jonge pup besteedde hij ook veel tijd aan het knauwen op de plinten in huis. Die gewoonte heeft hij inmiddels gelukkig achter zich gelaten.

Close up

Hij is dol op zijn buurman en die liefde is wederzijds. Maar ja, wie smelt er nou niet voor zo'n lieve beer!

Ook Drummers' knuffel is aan de maat!

Het gaat goed met Rosie's eerste 7 pups. Ze ligt nu in haar mandje naast me te slapen, terwijl de kleintjes in haar baarmoeder groeien. Het is hier vredig en we hopen op een prachtig einde van dit jaar.

Moeder en Puppies...

On Top of the World

Who says it's lonely at the top?!

Dolce en Bailey zijn de bergen in geweest en dit was geen luier-vakantie. Precies wat Dolce het liefste heeft: actie en uitdaging, maar natuurlijk wel gedoseerd. En lekker de hele dag met de roedel bij elkaar!

Bijna alleen op de wereld...

Bailey is al een geoefend bergklimmer, maar voor Dolce was het de eerste keer. Smalle paadjes, kiezelsteentjes, loslopende paarden, bruine koeien en lange tochten met de roedel... Wat wil een laab nog meer?! Avontuur en saamhorigheid. Plus natuurlijk snacks en knuffels, op z'n tijd, dat spreekt voor zich.

Even poseren halverwege de berg...

Dolce heeft in Nederland nogal eens de neiging een beetje achter te lopen en te dralen. Zo niet in de Pyreneëen! Madam wilde het liefste voorop lopen, maar die plek was voor Bailey bestemt. En naast elkaar gaat niet, op die smalle paadjes. OK, tweede dan. En wanneer Marjan een keer wat achter bleef, wachtte Dolce haar op bij elke bocht.

Wandelen, lunchen, spelen, bijtanken

In Oosterhesselen kent ze de wandelroutes natuurlijk op haar duimpje en maakt ze niet zo'n haast, maar dit was andere koek! Achter elke bocht kwam weer wat anders tevoorschijn: een meertje, een roedel paarden of koeien en soms een eenzame berghut. Verandering van route doet lopen!

Bergmeertjes overal!

Natuurlijk kun je niet zomaar van de ene op de andere dag een berggeit van je labrador maken. Daarvoor moet je samen trainen: veel lopen, ook langere afstanden. En dan in de bergen ook weer rustig opbouwen. Goed rusten onderweg en wandeldagen afwisselen met rustdagen. Lekker hangen rond de berghut, of een meertje, of even een dagje shoppen in Andorra...

Onderweg even pootje baden

Soms werd er heen gelopen en nam de roedel aan de andere kant van de berg het treintje terug. Ook leuk. Of de bus. Dolce vond de treinkaartjes-verkoopster met haar kaartjes en stempels niet helemaal betrouwbaar, en Bailey gaf haar geen ongelijk. Dus het was die ene keer maar de vraag of ze met z'n allen het treintje terug naar huis mochten nemen, of dat ze de hele weg ook nog terug zouden moeten lopen... Marjan zag de bui al hangen. Maar ook dat avontuur kreeg een happy ending.

Home is where the heart is: onze mooie berghut!

Zo hebben ze weer een avontuur beleeft en Dolce heeft laten zien dat zij een puike bergwandelaar is, een echte Chèvre Noire! Lange autotochten, daar kijkt ze inmiddels ook niet meer van op. Ze is 'gewoon' een prima all rounder: Bergen klimmen, meertjes zwemmen, trein en bus, of een dag lekker op haar kussen: you name it, Dolce has it all met Bailey aan haar zijde, natuurlijk. Want een diva ben en blijf je nou eenmaal, on top of the world of in Drenthe!

La Dolce Vita...